Tag: WK-sprint

HEERENVEEN – Olympisch schaatskampioen Mark Tuitert heeft zich vanwege een rugblessure afgemeld voor het Nederlands kampioenschap sprint, dat op 27 en 28 december in Heerenveen plaatsvindt.

De kopman van de Controlploeg verscheen dinsdag in Thialf voor de eerste keer in drie weken op het ijs, maar bleek nog te veel last te hebben van de kwetsuur. Direct daarna besloot hij een streep te zetten door het NK sprint.

Verbetering

Aangezien bij het NK ook de startbewijzen voor het WK sprint in Thialf (half januari) worden verdeeld, mist hij ook dat mondiale sprinttoernooi. ”We zien de laatste week wel verbetering in zijn bewegingsvrijheid, maar het is te kort dag om het NK sprint te schaatsen”, vertelde zijn coach Jac Orie.

Mark;

Er was een leven voor het OKT en nu een leven na het OKT, daarmee bedoel ik te zeggen dat ik nog niets concreet had bedacht in de periode tussen het OKT en Vancouver. Je moet eerst zorgen dat je het strand in neemt op D-Day (OKT), voordat je heel Europa kan terug veroveren (Olympische Spelen). Natuurlijk lag het veroveringsplan al klaar, maar je durft er gewoon nog niet aan te denken. En ik niet alleen ook mijn omgeving niet. Dus zijn familie en vrienden en ook ik zelf druk bezig geweest alles te regelen voor Vancouver, zoals kaarten, overnachting, vluchten enz. Alles is nu geregeld. En in overleg met de Generaal (Jac Orie) hebben we het strijdplan klaar tot aan de belangrijkste veldslagen (17&20 Februari 1000&1500m).

In deze route past mooi het NK-sprint dit weekend in Groningen. Het eerste toernooi dit jaar zonder enige druk staat voor de deur, een aparte gewaarwording voor ons. Omdat alle wedstrijden tot nu toe nog van groot belang waren. Dat neemt niet weg dat ik er erg gebrand op ben om hard te schaatsen. Stiekem droom ik van een sprinttitel naast mijn allroundtitel. We mogen diepvries temperaturen verwachten, maar mietjes worden gemaakt en niet geboren. Enig smetje op het geheel is dat we het WK-sprint aan ons voor bij moeten laten gaan.

Simon;

Zeg maar gerust smet, ik vind het namelijk heel erg jammer dat ik niet bij dit toernooi aanwezig kan zijn. Vorig jaar haalde ik een bronzen plak op de WK sprint in Moskou. Dit jaar, met 35.0 en 1.08.5 gereden op het OKT, zou ik wederom mee kunnen doen voor het podium, sterker nog, om de titel! Het gaat mij dan ook echt aan mijn hart dat ik dit toernooi moet bekijken via de laptop. Op het moment van het WK sprint ben ik namelijk in Collalbo aan het trainen voor de Spelen maar gelukkig kan ik het schaatsen via het internet volgen…

Mijn Control/Mats team zal niet de enige zijn in Collalbo, veel andere schaatsers zullen daar aanwezig zijn evenals een flink aantal leden van de Nederlandse pers. In de zomer heb ik niet veel journalisten gezien, maar nu er zoveel successen zijn behaald tijdens het OKT weten ze onze ploeg te vinden.

Mijn voorbereiding op het NK sprint van morgen en zondag zijn niet top geweest. De afgelopen dagen ben ik behoorlijk stijf geweest in mijn rug en ik ben wederom behandeld met de ‘dry needling techniek’. Ik ben behoorlijk ‘lek’ geprikt zeg maar. Ik heb nog een dag om fitter te worden maar ik heb er vertrouwen in om een goed kampioenschap te gaan rijden.

Bron: www.spitsnieuws.nl

www.twitter.com/marktuitert
www.twitter.com/simonkuipers
www.twitter.com/schaatsploeg

Mark;

Er was een leven voor het OKT en nu een leven na het OKT, daarmee bedoel ik te zeggen dat ik nog niets concreet had bedacht in de periode tussen het OKT en Vancouver. Je moet eerst zorgen dat je het strand in neemt op D-Day (OKT), voordat je heel Europa kan terug veroveren (Olympische Spelen). Natuurlijk lag het veroveringsplan al klaar, maar je durft er gewoon nog niet aan te denken. En ik niet alleen ook mijn omgeving niet. Dus zijn familie en vrienden en ook ik zelf druk bezig geweest alles te regelen voor Vancouver, zoals kaarten, overnachting, vluchten enz. Alles is nu geregeld. En in overleg met de Generaal (Jac Orie) hebben we het strijdplan klaar tot aan de belangrijkste veldslagen (17&20 Februari 1000&1500m).

In deze route past mooi het NK-sprint dit weekend in Groningen. Het eerste toernooi dit jaar zonder enige druk staat voor de deur, een aparte gewaarwording voor ons. Omdat alle wedstrijden tot nu toe nog van groot belang waren. Dat neemt niet weg dat ik er erg gebrand op ben om hard te schaatsen. Stiekem droom ik van een sprinttitel naast mijn allroundtitel. We mogen diepvries temperaturen verwachten, maar mietjes worden gemaakt en niet geboren. Enig smetje op het geheel is dat we het WK-sprint aan ons voor bij moeten laten gaan.

Simon;

Zeg maar gerust smet, ik vind het namelijk heel erg jammer dat ik niet bij dit toernooi aanwezig kan zijn. Vorig jaar haalde ik een bronzen plak op de WK sprint in Moskou. Dit jaar, met 35.0 en 1.08.5 gereden op het OKT, zou ik wederom mee kunnen doen voor het podium, sterker nog, om de titel! Het gaat mij dan ook echt aan mijn hart dat ik dit toernooi moet bekijken via de laptop. Op het moment van het WK sprint ben ik namelijk in Collalbo aan het trainen voor de Spelen maar gelukkig kan ik het schaatsen via het internet volgen…

Mijn Control/Mats team zal niet de enige zijn in Collalbo, veel andere schaatsers zullen daar aanwezig zijn evenals een flink aantal leden van de Nederlandse pers. In de zomer heb ik niet veel journalisten gezien, maar nu er zoveel successen zijn behaald tijdens het OKT weten ze onze ploeg te vinden.

Mijn voorbereiding op het NK sprint van morgen en zondag zijn niet top geweest. De afgelopen dagen ben ik behoorlijk stijf geweest in mijn rug en ik ben wederom behandeld met de ‘dry needling techniek’. Ik ben behoorlijk ‘lek’ geprikt zeg maar. Ik heb nog een dag om fitter te worden maar ik heb er vertrouwen in om een goed kampioenschap te gaan rijden.

Bron: www.spitsnieuws.nl

www.twitter.com/marktuitert
www.twitter.com/simonkuipers
www.twitter.com/schaatsploeg

Eigenlijk gaat het verder lekker met me, ik heb als goede voornemen dit jaar jullie allen wat vaker op de hoogte te houden van mijn “whereabouts” om maar even in anti-doping termen te vallen.

Het grootste sportieve nieuws voor mij de afgelopen tijd was dat ik eindelijk duidelijkheid heb gekregen over de problemen die ik na de helft van vorige winter kreeg. Vanaf net NK-sprint waar ik nog in topvorm was verliep de rest van het seizoen niet zoals gepland. Dit lag voornamelijk aan een vage rug/bil blessure.

Ik had erg veel pijn tijdens het WK-sprint en door dezelfde problemen gingen een aantal van mijn wedstrijden volledig de mist in. Na een rust periode in April begonnen de klachten toch weer terug te komen. Na uitvoerig onderzoek zijn we eindelijk bij de kern van de klachten aangekomen en het gaat gelukkig de goede kant op nu. Ik kan weer bijna volle bak trainen en er is een last van mijn schouders gevallen. Ik ga er vanuit binnen 2weken ook de zwaarste oefeningen weer kan doen.

Hier in Italië zijn we de trainingsbelasting nu flink aan het opschroeven. De voorwaarden voor topprestaties worden hier gelegd. Hard trainen, veel slapen en goed Italiaans eten. Meer heeft een topsporter niet nodig.

Niet helemaal waar natuurlijk: Een lieve, zorgzame, slimme, mooie vrouw aan je zijde is vaak net zo belangrijk. Ik prijs me dan ook een gelukkig man.

Dit weekend zal ik met een gerust hart toeschouwer zijn van het EK-allround. Dit komt omdat ik na een erg goede 2e dag op het NK-sprint mij wist te kwalificeren voor het WK-sprint.

De keuze om me te specialiseren op de middenafstanden pakt gelukkig goed uit. De kans was echter groot dat ik naast een ticket voor de grote toernooien zou grijpen maar het WK-sprint ligt nu dus in het verschiet.

Dan neemt niet weg dat ik het niet kon laten toch even op het natuurijs te gaan staan. Op een meertje in de buurt van Heerenveen lag zo’n mooie ijsvloer dat ik wel moest. Samen met mijn vader heb ik een rondje van 4km getoerd en dat voelde heerlijk, het is dat ik nog belangrijke wedstrijden op de agenda heb staan anders zou ik niet meer van het natuurijs te slaan zijn. Gisteren sprak ik tijdens een training Enrico Fabris nog en hij vroeg mij hoe het hier ook al weer zat met die elf steden enz. De schaatskoorts zit bij ons schaatsers en eigenlijk bij iedere Nederlander zo diep in zijn bloed dat het mythische proporties aanneemt. Ik legde hem uit dat het toch echt de grootste prijs is die je kan winnen in het schaatsen voor een Nederlander, de tweevoudig Olympisch kampioen keek mij aan en schudde vol onbegrip zijn hoofd.

Wat ben ik blij dat ik in ons landje ben opgegroeid. In de rest van de wereld is het schaatsen een Olympische sport die kansen biedt op roem en succes punt, bij ons is het een onderdeel van onze cultuur. Bij natuurijs zoals nu, is ons land in de ban van het schaatsen en daar komt dit weekend ook nog een volksfeest als het EK-allround in Thialf bij.
Ik vind trouwens dat een EK hoort plaats te vinden over 2dagen en niet, zoals bij de mannen over 3dagen. De charme van zo’n toernooi is om alle afstanden binnen een korte tijd achter elkaar te rijden. Als deelnemer vond ik die 3dagen ook maar niets dus pleit ik bij dezen voor 2dagen!