Tag: Cecina

Hier het verslag van de NOS dat zondag 13september op NL1 te zien was.

Voor de 12e keer ben ik weer in het mooie Toscaanse land, in Cecina Mare waar wij met onze ploeg het laatste trainingskamp van deze zomer hebben opgeslagen. Dit is het zwaarste trainingskamp van allemaal, de trainingsbelasting wordt maximaal opgevoerd. Met skeeleren ben ik afgelopen week onderuit gegaan, dat was al meer dan 10 jaar geleden en voelt nog steeds niet fijn. Maar mijn wonden herstellen snel en ik kan prima al mijn trainingen doen. Fysiek sta ik er goed voor, mijn rug is soepel, ik kan veel arbeid aan en de technische aanpassingen die ik wilde maken met name in de bocht begin ik onder de knie te krijgen. Gelukkig zit het weer mee hier in Italie en hebben we alles bij de hand, een skeelerbaan, atletiekbaan (omkopen van de terreinknecht is wel vereist(10 euro), echt italiaans dus), mooie fietsroutes en heerlijk eten. Nog even de laatste zonnestralen meepakken voordat we over 2weken het ijs opgaan en de winter voor ons echt begint. Dat de winter eraan staat te komen merken we ook aan de belangstelling van buitenaf, de Sportweek is langs geweest en ook nog een aantal journalisten waaronder de NOS komen op bezoek.

Eigenlijk gaat het verder lekker met me, ik heb als goede voornemen dit jaar jullie allen wat vaker op de hoogte te houden van mijn “whereabouts” om maar even in anti-doping termen te vallen.

Het grootste sportieve nieuws voor mij de afgelopen tijd was dat ik eindelijk duidelijkheid heb gekregen over de problemen die ik na de helft van vorige winter kreeg. Vanaf net NK-sprint waar ik nog in topvorm was verliep de rest van het seizoen niet zoals gepland. Dit lag voornamelijk aan een vage rug/bil blessure.

Ik had erg veel pijn tijdens het WK-sprint en door dezelfde problemen gingen een aantal van mijn wedstrijden volledig de mist in. Na een rust periode in April begonnen de klachten toch weer terug te komen. Na uitvoerig onderzoek zijn we eindelijk bij de kern van de klachten aangekomen en het gaat gelukkig de goede kant op nu. Ik kan weer bijna volle bak trainen en er is een last van mijn schouders gevallen. Ik ga er vanuit binnen 2weken ook de zwaarste oefeningen weer kan doen.

Hier in Italië zijn we de trainingsbelasting nu flink aan het opschroeven. De voorwaarden voor topprestaties worden hier gelegd. Hard trainen, veel slapen en goed Italiaans eten. Meer heeft een topsporter niet nodig.

Niet helemaal waar natuurlijk: Een lieve, zorgzame, slimme, mooie vrouw aan je zijde is vaak net zo belangrijk. Ik prijs me dan ook een gelukkig man.