Blog

Mark Tuitert (1980) is schaatser en luistert muziek.
door Yorick Buwalda / fotografie Titia Hahne (OOR #6 2011)

NU IN DE SPELER

‘Angles van The Strokes. Hier [er ligt een flinke stapel net beluisterde cd’s bij Tuiterts installatie] ligt ook nog Vol 3: The Subliminal Verses van Slipknot, een van Raekwon, Robert Plants Band Of Joy en Ænima van Tool. Die van The Strokes heb ik gekregen voor mijn verjaardag van mijn oude ploeggenootje Sjoerd de Vries, een echte Strokes-fan. Als mensen niet weten wat ze moeten geven, dan zeg ik altijd: doe maar een cd.’

EERSTE PLAAT

‘Dat was een cassettebandje met de soundtrack van Tour Of Duty. Ik moet een jaar of tien geweest zijn en speelde toentertijd wel eens oorlogje en vond geschiedenis bijster interessant. De Golfoorlog speelde ik zelfs na met Lego! Toen de Tour Of Duty-serie over de Vietnamoorlog op tv kwam, raakte ik daar door geobsedeerd. Die serie was voor mij ook een beetje de eerste kennismaking met goede muziek. Mijn ouders vonden het ook wel leuk en kwamen met dat bandje thuis en dat mocht ik, terwijl er normaal gesproken alleen maar Neil Diamond of Nana Mouskouri geluisterd werd, gewoon draaien. Paint It Black van de Rolling Stones stond erop. Daar begon het eigenlijk mee.’

LAATST GEKOCHT

‘Ik ga er eens in de maand goed voor zitten en dan bestel ik een hele rits cd’s. Er is op dit moment een pakketje onderweg met onder andere The Wild Hunt van The Tallest Man On Earth, Fantasies van Metric en een oudje van Nine Inch Nails dat nog in mijn collectie ontbreekt. The Tallest Man On Earth ken ik via Sjoerd. Toen ik het voor het eerst luisterde dacht ik: weer zo’n bandje met dat populaire folkgeluid. Mumford & Sons heeft dat ook. Flikker maar op! [lacht] Ik ben dan ook een beetje tegendraads: als het te populair wordt, hoeft het van mij niet meer. Maar toen ik het op een ochtend toch nog een kans gaf, dacht ik: wat een gave muziek! Echt perfect voor een rustig begin van je dag.’

DIERBAARST

‘Natuurlijk kan ik ook genieten van The Strokes of The Kills, maar de muziek waar ik echt van houd, is die waarmee ik ben opgegroeid: Soundgarden, Pearl Jam, Alice In Chains, Nirvana en ga zo maar door. Ik ben dus van de grungegeneratie. Eén favoriete plaat aanwijzen is moeilijk en als ik die al heb, zou die daar tussen moeten zitten. Ten, Nevermind, Dirt of misschien het debuut van Rage Against The Machine en Master Of Puppets van Metallica, waar ik ook fan van ben. Ik heb het gevoel dat het rauwe, echte en ongepolijste in de muziek gewoon weg is tegenwoordig. Dat vind ik jammer. Het geweld van de gitaren, de gekte, dat krijg-de-tering-gevoel dat Kurt Cobain vertegenwoordigde. Er zat zoveel kracht in. Die muziek zal me nooit loslaten.’

JEUGDZONDE

‘Nee, ik liep niet in houthakkershemden en gescheurde spijkerbroeken. Ik kom van de boerderij, dus ja… Daar was ik denk ik nog niet aan toe. Ik was in die jaren nog heel erg op zoek en ging ook naar de discotheek waar ze house draaiden. Dat vond ik dan ook wel weer gaaf. Ik vond toen eigenlijk alles wel goed waar geweld in zat. [lacht] Maar wat muziek voor de rest allemaal betekende en hoe je erbij moest lopen… geen idee! Daarbij was ik ook toen al voornamelijk bezig met sporten.’

ROCK & ROLL

‘Ik heb vorig jaar met [stand-up band] De Coronas in Vancouver gespeeld na afloop van de Olympische Spelen en ik heb twee keer opgetreden met Jovink En De Voederbietels. Die jongens van Jovink komen uit dezelfde hoek als ik en toen ik ze een keer tegenkwam, vroegen ze of ik het leuk zou vinden om een keer mee te spelen. Ik ben pas op mijn twintigste begonnen met gitaarspelen en heb nooit in een band gezeten. Het lijkt me wel leuk om dat later te doen, maar het is er tot nu toe nog niet van gekomen.’

Het is al weer lang en breed zomer, nodig tijd voor een klein verslag over mijn welbevinden. Natuurlijk laat ik geregeld van me horen op Twitter en Facebook, maar voor de geïnteresseerden hier een iets uitgebreider verslag.

De eerste slagen op het zomerijs dit jaar zijn weer gemaakt. Een periode die ik voornamelijk gebruik om materialen te testen. Thuis ligt een tafel vol verschillende schoenen (3x Viking 1x Groothuis) en buizen (3 paar verschillende Vikings). Verschillende schoenen hebben verschillende eigenschappen, zo is de een stijver bij de enkels en heeft de andere meer torsie (bewegingsvrijheid over lengteas voorvoet ten opzichte van achtervoet).

De kunst is om niet alles tegelijk te proberen. Zo probeer ik eerst verschillende schoenen met oude vertrouwde buizen, waarna ik ook buizen ga veranderen. Een spannend proces want iedere schoen voelt en reageert anders. Om zoveel mogelijk te standaardiseren zorg ik ervoor dat de ronding en buiging van al mijn buizen gelijk is. Dit doe ik zelf met de hand, een nogal tijdrovende hobby maar wel erg leuk en waardevol.

Stilstand is achteruitgang. Ik wil blijven zoeken naar materialen die me verder kunnen brengen. En daarnaast wil ik ook zeker weten dat als ik op mijn oude materiaal blijf rijden ik andere opties in ieder geval heb afgewogen. De zomer is hiervoor de ideale periode, geen wedstrijden, geen stress. De belangrijkste afweging voor mij is dat ik simpelweg op het, voor mijzelf, beste materiaal wil schaatsen richting de spelen van 2014, die zoektocht begint dus nu al.

Toch is materiaal maar één van de factoren. Ik merk dat ik na een iet wat moeizame winter veel arbeid moet leveren om technisch goed te schaatsen. Ging het vorige zomer na het Olympische seizoen allemaal nog een beetje vanzelf, nu is het keihard werken. Video’s kijken, aanpassingen maken, visualiseren en natuurlijk lukt niets in een keer. Fysiek sta ik er goed voor. De stijgende lijn is ingezet wat overigens niet betekent dat ik soms ook niet een stapje terug moet doen. De eerste weken op het ijs zijn voor mij altijd weer wennen, maar toch blijft het het mooiste gevoel wat er bestaat: Zwieren over die koude ijsvloer.

Over een mooi gevoel gesproken, met Helen en haar zwangerschap gaat het ook goed. Als alles volgens plan verloopt zullen wij eind juli een dochter mogen verwelkomen. Eigenlijk zou ik dan in Inzell moeten zijn op trainingskamp, maar uiteraard kom ik eerder naar huis.

Tot de volgende keer, Mark.

Het seizoen zit er op. Een na-olympisch seizoen dat voor mij met horten en stoten verliep. Het lijkt me duidelijk dat ik er meer van had verwacht, maar een slepende rugblessure nekte me in december waardoor ik tot aan het WK afstanden in Inzell achter de feiten aanliep.

De pijp is nu dan ook even leeg, mijn hoofd en hart wilden nog wel, getuige mijn snelle start, maar mijn benen vonden het welletjes. In een laatste 1500 meter werd het niets in plaats van alles. Na een paar nachten slapen, nadenken en praten kan ik de vinger aardig op de zere plek leggen. Eigenlijk komt het neer op het volgende: ‘Een goede voorbereiding is het hele werk’. Een wijze les die me weer onder de neus gewreven wordt. Blijkbaar moet ik het weer ondervinden om te beseffen en te voelen wat er voor nodig is om alles uit mijn lijf te halen. Mijn hele carrière kenmerkt zich door een soort alles of niets principe, 99 procent is niet goed genoeg en dus zal alles weer in het teken van presteren komen te staan. We doen het goed of we doen het niet!

Maar eerst heb ik nog even tijd voor andere zaken, mijn boek ‘Vancouver 210210, zonder strijd geen onverwinning’, zal komende week (18 maart) uitkomen zoals jullie waarschijnlijk weten. Het pad dat ik heb bewandeld richting mijn gouden medaille in Vancouver beschrijf ik in detail, de lessen die ik leerde en de momenten die mijn karakter vormden komen erin in voor. Een persoonlijk verhaal. De komende weken zullen dan ook druk en spannend zijn.

Ik hoop dat ik met mijn verhaal een inzicht of een herkenningspunt kan bieden aan lezers. Ik vertel hoe ik denk en hoe ik ben omgegaan met tegenslagen, zonder dat ik wil beweren de absolute wijsheid in pacht te hebben.

Op radio en televisie zal ik nog een aantal keren langs komen deze week, waarna ik letterlijk en figuurlijk het boek dicht doe en een nieuw hoofdstuk open sla. Een nog blanco hoofdstuk met nieuwe maar niet minder grote uitdagingen.

Tot slot wil ik jullie, website volgers, Hyves-twitter-facebook followers, bedanken jullie interesse en support.

Bedankt en tot snel!

Mark Tuitert

Link: Mark Tuitert is schrijver