Blog
The Bloody Honkies reunie!
25 juli 2009 | 1 reactieEen muziekliefhebber dat ben ik!
De stevige gitaarmuziek kan mij het meest bekoren zoals jullie misschien wel weten.
Niet dat ik voorop loop in het ontdekken van nieuw talent, afgelopen week zag ik toevallig een optreden via YouTube van de Bloody Honkies (2007), beetje laat dus maar goed) een Nederlandse band jawel. Of eigenlijk moet ik zeggen ex-band want de jongens zijn uitelkaar las ik, zonde!
Gisteren liep ik langs de Plato en gelukkig de 1ste en enige cd van dit bandje hadden ze in het schap liggen (hulde aan de plato)! Meteen gehaald natuurlijk en ik ben erg onder de indruk. Deze band rockt zeg!! Lekkere gitaarriffs die niet meer uit je hoofd te krijgen zijn en een zanger met een lekkere rauwe stem. Voor het mainstream publiek misschien nog niet pop genoeg, maar voor mij perfect! Dus alsjeblieft jongens, zorg dat je er uit komt met elkaar. En zorg voor het vervolg van “the gospel of the bloody honkies”.
Zomer in volle gang
1 juni 2009 | Reageren?Eigenlijk gaat het verder lekker met me, ik heb als goede voornemen dit jaar jullie allen wat vaker op de hoogte te houden van mijn “whereabouts” om maar even in anti-doping termen te vallen.
Het grootste sportieve nieuws voor mij de afgelopen tijd was dat ik eindelijk duidelijkheid heb gekregen over de problemen die ik na de helft van vorige winter kreeg. Vanaf net NK-sprint waar ik nog in topvorm was verliep de rest van het seizoen niet zoals gepland. Dit lag voornamelijk aan een vage rug/bil blessure.
Ik had erg veel pijn tijdens het WK-sprint en door dezelfde problemen gingen een aantal van mijn wedstrijden volledig de mist in. Na een rust periode in April begonnen de klachten toch weer terug te komen. Na uitvoerig onderzoek zijn we eindelijk bij de kern van de klachten aangekomen en het gaat gelukkig de goede kant op nu. Ik kan weer bijna volle bak trainen en er is een last van mijn schouders gevallen. Ik ga er vanuit binnen 2weken ook de zwaarste oefeningen weer kan doen.
Hier in Italië zijn we de trainingsbelasting nu flink aan het opschroeven. De voorwaarden voor topprestaties worden hier gelegd. Hard trainen, veel slapen en goed Italiaans eten. Meer heeft een topsporter niet nodig.
Niet helemaal waar natuurlijk: Een lieve, zorgzame, slimme, mooie vrouw aan je zijde is vaak net zo belangrijk. Ik prijs me dan ook een gelukkig man.
Het is schaatsen wat de klok slaat
9 januari 2009 | Reageren?Dit weekend zal ik met een gerust hart toeschouwer zijn van het EK-allround. Dit komt omdat ik na een erg goede 2e dag op het NK-sprint mij wist te kwalificeren voor het WK-sprint.
De keuze om me te specialiseren op de middenafstanden pakt gelukkig goed uit. De kans was echter groot dat ik naast een ticket voor de grote toernooien zou grijpen maar het WK-sprint ligt nu dus in het verschiet.
Dan neemt niet weg dat ik het niet kon laten toch even op het natuurijs te gaan staan. Op een meertje in de buurt van Heerenveen lag zo’n mooie ijsvloer dat ik wel moest. Samen met mijn vader heb ik een rondje van 4km getoerd en dat voelde heerlijk, het is dat ik nog belangrijke wedstrijden op de agenda heb staan anders zou ik niet meer van het natuurijs te slaan zijn. Gisteren sprak ik tijdens een training Enrico Fabris nog en hij vroeg mij hoe het hier ook al weer zat met die elf steden enz. De schaatskoorts zit bij ons schaatsers en eigenlijk bij iedere Nederlander zo diep in zijn bloed dat het mythische proporties aanneemt. Ik legde hem uit dat het toch echt de grootste prijs is die je kan winnen in het schaatsen voor een Nederlander, de tweevoudig Olympisch kampioen keek mij aan en schudde vol onbegrip zijn hoofd.
Wat ben ik blij dat ik in ons landje ben opgegroeid. In de rest van de wereld is het schaatsen een Olympische sport die kansen biedt op roem en succes punt, bij ons is het een onderdeel van onze cultuur. Bij natuurijs zoals nu, is ons land in de ban van het schaatsen en daar komt dit weekend ook nog een volksfeest als het EK-allround in Thialf bij.
Ik vind trouwens dat een EK hoort plaats te vinden over 2dagen en niet, zoals bij de mannen over 3dagen. De charme van zo’n toernooi is om alle afstanden binnen een korte tijd achter elkaar te rijden. Als deelnemer vond ik die 3dagen ook maar niets dus pleit ik bij dezen voor 2dagen!













